![In situ hybridisatie probes - Speekselklierkanker](https://www.clinisciences.com/nl/upload/head-ppu2xm-jrdbky.png)
In situ hybridisatie probes - Speekselklierkanker
Er zijn veel verschillende soorten speekselklierkanker. Normale speekselklieren bestaan uit veel verschillende soorten cellen en tumoren kunnen in elk van deze celtypen beginnen. Kankers van de speekselklier worden genoemd naar het celtype waar ze onder de microscoop het meest op lijken.
Mucoepidermoïd carcinomen zijn de meest voorkomende vorm van speekselklierkanker. De meeste beginnen in de oorspeekselklieren. Ze ontwikkelen zich minder vaak in de submandibulaire klieren of in kleinere speekselklieren in de mond. Deze kankers zijn meestal laaggradig, maar ze kunnen ook intermediair of hooggradig zijn.
Adenoïd cysteus carcinoom groeit meestal langzaam en lijkt vaak laaggradig als je het onder de microscoop bekijkt. Toch is het heel moeilijk om er helemaal vanaf te komen omdat het de neiging heeft om zich langs zenuwen te verspreiden. Deze tumoren hebben de neiging om terug te komen na behandeling (meestal chirurgie en bestraling), soms vele jaren later. De vooruitzichten voor patiënten zijn beter bij kleinere tumoren.
Adenocarcinoom is een term die wordt gebruikt om kankers te beschrijven die beginnen in kliercellen (cellen die normaal gesproken een stof afscheiden). Er zijn veel soorten speekselklieradenocarcinomen.